१.६२.२५

तस्मिन्संतप्यमाने तु विश्वामित्रे महामुनौ ।
संभ्रमः सुमहानासीत्सुराणां वासवस्य च ॥

अन्वयः

महामुनौ when the mighty ascestic, तस्मिन् विश्वामित्रे that Visvamitra, सन्तप्यमाने while peforming penance, सुराणाम् for devatas, वासवस्य च for Indra also, सुमहान् greatly, संभ्रम: आसीत् perturbance over took.

Summary

When the mighty asetic Viswamitra was peforming penance, the gods as well as Indra got deeply perturbed.

पदच्छेदः

तस्मिन्तद् (७.१)
संतप्यमानेसंतप्यमान (√सम्-तप् + शानच्, ७.१)
तुतु (अव्ययः)
विश्वामित्रेविश्वामित्र (७.१)
महामुनौमहत्–मुनि (७.१)
सम्भ्रमःसम्भ्रम (१.१)
सुमहान्सु (अव्ययः)–महत् (१.१)
आसीत्आसीत् (√अस् लङ् प्र.पु. एक.)
सुराणांसुर (६.३)
वासवस्यवासव (६.१)
(अव्ययः)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

स्मि न्संप्य मा नेतु
वि श्वा मि त्रे हामु नौ
संभ्र मःसु हा ना सी
त्सु रा णां वास्य