४.४०.१०

मेखलानुत्कलांश्चैव दशार्णनगराण्यपि ।
अवन्तीमभ्रवन्तीं च सर्वमेवानुपश्यत ॥

पदच्छेदः

मेखलान्मेखल (२.३)
उत्कलांश्उत्कल (२.३)
चैव (अव्ययः)–एव (अव्ययः)
दशार्णनगराण्य्दशन्–अर्ण–नगर (२.३)
अपिअपि (अव्ययः)
अवन्तीम्अवन्ती (२.१)
(अव्ययः)
सर्वम्सर्व (२.१)
एवानुपश्यतएव (अव्ययः)–अनुपश्यत (√अनु-पश् लोट् म.पु. द्वि.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

मे ला नुत्क लां श्चै
शार्ण राण्यपि
न्तीभ्र न्तीं
र्व मे वानुश्य