७.४७.१५

स गत्वा चोत्तरं कूलं शोकभारसमन्वितः ।
संमूढ इव दुःखेन रथमध्यारुहद्द्रुतम् ॥

M N Dutt

Thereupon having reached the other side and being beside himself with sorrow and grief he speedily ascended the car.

पदच्छेदः

सतद् (१.१)
गत्वागत्वा (√गम् + क्त्वा)
चोत्तरंच (अव्ययः)–उत्तर (२.१)
कूलंकूल (२.१)
शोकभारसमन्वितःशोक–भार–समन्वित (१.१)
संमूढसंमूढ (√सम्-मुह् + क्त, १.१)
इवइव (अव्ययः)
दुःखेनदुःख (३.१)
रथम्रथ (२.१)
अध्यारुहद्अध्यारुहत् (√अध्या-रुह् लङ् प्र.पु. एक.)
द्रुतम्द्रुतम् (अव्ययः)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
स ग त्वा चोत्त रं कू लं
शोक भारस मन्वि तः
सं मूढइव दुः खेन
रथ म ध्यारु हद्द्रु तम्