७.८६.५

छन्दं मुनेस्तु विज्ञाय सीतायाश्च मनोगतम् ।
प्रत्ययं दातुकामायास्ततः शंसत मे लघु ॥

M N Dutt

Let the emissaries learn well the intention of the ascetic in this and if Sītā is at heart willing to bring in proofs.

पदच्छेदः

छन्दंछन्द (२.१)
मुनेस्तुमुनि (६.१)–तु (अव्ययः)
विज्ञायविज्ञाय (√वि-ज्ञा + ल्यप्)
सीतायाश्चसीता (६.१)–च (अव्ययः)
मनोगतम्मनोगत (२.१)
प्रत्ययंप्रत्यय (२.१)
दातुकामायास्ततःदातु–काम (६.१)–ततस् (अव्ययः)
शंसतशंसत (√शंस् लोट् म.पु. द्वि.)
मेमद् (६.१)
लघुलघु (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

न्दंमु नेस्तु वि ज्ञा
सी ता याश्च नो तम्
प्रत्य यं दातु का मा या
स्त तः शं मेघु