१.२७.१४

स च तान्राघवो ज्ञात्वा विश्वामित्रं महामुनिम् ।
गच्छन्नेवाथ मधुरं श्लक्ष्णं वचनमब्रवीत् ॥

अन्वयः

स: राघव: Rama, तान् ज्ञात्वा having acquired the knowledge of those weapons, अथ later, गच्छन्नेव while walking, विश्वामित्रं महामुनिम् maharshi Visvamitra, मधुरम् in gentle, श्लक्ष्णम् soft, वचनम् words, अब्रवीत् spoke.

Summary

After having acquired the knowledge of the weapons Rama addressed maharshi Viswamitra in gentle and soft words while walking along with him.

पदच्छेदः

तद् (१.१)
(अव्ययः)
तान्तद् (२.३)
राघवोराघव (१.१)
ज्ञात्वाज्ञात्वा (√ज्ञा + क्त्वा)
विश्वामित्रंविश्वामित्र (२.१)
महामुनिम्महत्–मुनि (२.१)
गच्छन्न्गच्छत् (√गम् + शतृ, १.१)
एवाथएव (अव्ययः)–अथ (अव्ययः)
मधुरंमधुर (२.१)
श्लक्ष्णंश्लक्ष्ण (२.१)
वचनम्वचन (२.१)
अब्रवीत्अब्रवीत् (√ब्रू लङ् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

ता न्रा वो ज्ञा त्वा
वि श्वा मि त्रं हामु निम्
च्छ न्ने वाधु रं
श्ल क्ष्णंब्र वीत्