१.६२.१३

भीतामप्सरसं दृष्ट्वा वेपन्तीं प्राञ्जलिं स्थिताम् ।
मेनकां मधुरैर्वाक्यैर्विसृज्य कुशिकात्मजः ।
उत्तरं पर्वतं राम विश्वामित्रो जगाम ह ॥

अन्वयः

राम O Rama, मुनिवर: best of ascetics, कुशिकात्मज: son of Kusika, विश्वामित्र: Viswamitra, पश्चात्तापेन with repentence, दु:खित: distressed, विनिश्वसन् sighing, भीताम् freightened, प्राञ्जलिं स्थिताम् standing with folded palms, वेपन्तीम् trembling, अप्सरसम् apsara, मेनकाम् Menaka, दृष्ट्वा having seen, मधुरै: with sweet, वाक्यै: words, विसृज्य after permitting her to leave, उत्तरं पर्वतम् northern mountain, जगाम ह went.

Summary

"O Rama Viswamitra, the best of ascetics sighed with repentance, distressed with grief. On seeing him, the apsara started trembling in fear. She stood before him with folded palms. (But) with sweet words the son of Kushika left her and proceeded towards the northern mountains.

पदच्छेदः

भीताम्भीत (√भी + क्त, २.१)
अप्सरसंअप्सरस् (२.१)
दृष्ट्वादृष्ट्वा (√दृश् + क्त्वा)
वेपन्तींवेपत् (√विप् + शतृ, २.१)
प्राञ्जलिंप्राञ्जलि (२.१)
स्थिताम्स्थित (√स्था + क्त, २.१)
मेनकांमेनका (२.१)
मधुरैर्मधुर (३.३)
वाक्यैर्वाक्य (३.३)
विसृज्यविसृज्य (√वि-सृज् + ल्यप्)
कुशिकात्मजःकुशिक–आत्मज (१.१)
उत्तरंउत्तर (२.१)
पर्वतंपर्वत (२.१)
रामराम (८.१)
विश्वामित्रोविश्वामित्र (१.१)
जगामजगाम (√गम् लिट् प्र.पु. एक.)
हह (अव्ययः)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८९१०१११२
भी ता मप्सर सं दृ ष्ट्वा वे प न्तीं प्रा
ञ्ज लिंस्थि ताम् मेन कांमधु रै र्वा क्यै
र्वि सृज्यकुशि कात्म जः उत्त रंप
र्व तं राम वि श्वा मि त्रोज गामह