१.९.७

वारमुख्यास्तु तच्छ्रुत्वा वनं प्रविविशुर्महत् ।
आश्रमस्याविदूरेऽस्मिन्यत्नं कुर्वन्ति दर्शने ।
ऋषिपुत्रस्य घोरस्य नित्यमाश्रमवासिनः ॥

अन्वयः

तत् श्रुत्वा having heard this, वारमुख्या: beautiful courtesans, महत् great, वनम् forest, प्रविविशु: entered, आश्रमस्य of the hermitage, अस्मिन् अविदूरे not at a distance, धीरस्य of that man having controlled senses, नित्यम् always, आश्रमवासिन: residing in the forest, ऋषिपुत्रस्य son of rishi, दर्शने sight of, यत्नम् effort, कुर्वन्ति made.

M N Dutt

In accordance with the instructions, the courtezans entered that great forest; and remaining at some distance from the hermitage, endeavoured to meet with the sober son of the saint ever dwelling in the woods. And satisfied with serving his sire, he never strayed from the hermitage.

Summary

Having heard this, beautiful courtesans entered the great forest and remaining at a place not far from the hermitage made efforts to steal a sight of this son of a sage (Rsyasringa), this forest dweller, this controller of the senses.

पदच्छेदः

वारमुख्यास्वारमुख्या (१.३)
तुतु (अव्ययः)
तच्तद् (२.१)
छ्रुत्वाश्रुत्वा (√श्रु + क्त्वा)
वनंवन (२.१)
प्रविविशुर्प्रविविशुः (√प्र-विश् लिट् प्र.पु. बहु.)
महत्महत् (२.१)
आश्रमस्याविदूरेआश्रम (६.१)–अविदूर (७.१)
ऽस्मिन्इदम् (७.१)
यत्नंयत्न (२.१)
कुर्वन्तिकुर्वन्ति (√कृ लट् प्र.पु. बहु.)
दर्शनेदर्शन (७.१)
ऋषिपुत्रस्यऋषि–पुत्र (६.१)
घोरस्यघोर (६.१)
नित्यम्नित्यम् (अव्ययः)
आश्रमवासिनःआश्रम–वासिन् (६.१)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८९१०१११२
वार मु ख्यास्तु त च्छ्रु त्वाव नंप्रवि
वि शुर्म हत् आश्र म स्यावि दू रेऽस्मि
न्य त्नं कु र्वन्ति दर्श नेऋषि पुत्र
स्य घो रस्य नित्य माश्रम वासि नः