२.१११.१

अनसूया तु धर्मज्ञा श्रुत्वा तां महतीं कथाम् ।
पर्यष्वजत बाहुभ्यां शिरस्याघ्राय मैथिलीम् ॥

अन्वयः

धर्मज्ञा knower of righteousness, अनसूया तु Anasuya on her part, ताम् all that, महतीं कथाम् great narrative, श्रुत्वा having heard, मैथिलीम् Sita, शिरसि on head, आघ्राय having smelt, बाहुभ्याम् with arms, पर्यष्वजत embraced.

M N Dutt

Having heard this grand story, Anasāyā cognizant of righteousness, smelling the head of Mithilā's daughter, embraced Sītā with her arms.

Summary

Then righteous Anasuya, having heard the great story of Sita, kissed her on the forehead and embraced her with both the arms.

पदच्छेदः

अनसूयाअनसूया (१.१)
तुतु (अव्ययः)
धर्मज्ञाधर्म–ज्ञ (१.१)
श्रुत्वाश्रुत्वा (√श्रु + क्त्वा)
तांतद् (२.१)
महतींमहत् (२.१)
कथाम्कथा (२.१)
पर्यष्वजतपर्यष्वजत (√परि-स्वज् लङ् प्र.पु. एक.)
बाहुभ्यांबाहु (३.२)
शिरस्य्शिरस् (७.१)
आघ्रायआघ्राय (√आ-घ्रा + ल्यप्)
मैथिलीम्मैथिली (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

सू यातु र्म ज्ञा
श्रु त्वा तां तीं थाम्
र्यष्व बा हु भ्यां
शि स्या घ्रा मैथि लीम्