२.४५.२०

रथाश्वगजसंबाधां तूर्यनादविनादिताम् ।
सर्वकल्याणसंपूर्णां हृष्टपुष्टजनाकुलाम् ॥

M N Dutt

Then shall they with happy hearts range the looking terraces, with the highways laid out orderly, crowned with lordly edifices, adorned with various gems, crowded by cars and elephants and horses, resounding with the notes of trumpets, abounding in auspicious things, filled with fat and contented people, having gardens and pleasure-houses, and possessed of divers classed of men indulging festal mirth.

पदच्छेदः

रथाश्वगजसम्बाधांरथ–अश्व–गज–सम्बाध (२.१)
तूर्यनादविनादिताम्तूर्य–नाद–विनादित (√वि-नादय् + क्त, २.१)
सर्वकल्याणसम्पूर्णांसर्व–कल्याण–सम्पूर्ण (√सम्-पृ + क्त, २.१)–सर्व–कल्याण–सम्पूर्ण (√सम्-पृ + क्त, २.१)
हृष्टपुष्टजनाकुलाम्हृष्ट (√हृष् + क्त)–पुष्ट (√पुष् + क्त)–जन–आकुल (२.१)–हृष्ट (√हृष् + क्त)–पुष्ट (√पुष् + क्त)–जन–आकुल (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
र थाश्वगज सं बा धां
तूर्य नादवि नादि ताम्
सर्व क ल्याण सं पू र्णां
हृष्ट पुष्टज नाकु लाम्