२.९८.७०

तदद्भुतं स्थैर्यमवेक्ष्य राघवे; समं जनो हर्षमवाप दुःखितः ।
न यात्ययोध्यामिति दुःखितोऽभव;त्स्थिरप्रतिज्ञत्वमवेक्ष्य हर्षितः ॥

अन्वयः

राघवे in Rama, अद्भुतम् that wonderful, तत् स्थैर्यम् that determination, अवेक्ष्य having seen, जनः all men, दुःखितः anguished, समम् simultaneously, हर्षम् delight, अवाप obtained, अयोध्याम् to Ayodhya, न याति will not go, इति thus, दुःखितः अभवत् were grieved, स्थिरप्रतिज्ञत्वम् firmness of resolve, अवेक्ष्य having seen, हर्षितः were delighted.

Summary

Having seen the wonderful deternmination of Rama, people were, at once, anguished and delighted, anguished because he would not return to Ayodhya, and delighted because he was firm in his resolve.

पदच्छेदः

तद्तद् (२.१)
अद्भुतंअद्भुत (२.१)
स्थैर्यम्स्थैर्य (२.१)
अवेक्ष्यअवेक्ष्य (√अव-ईक्ष् + ल्यप्)
राघवेराघव (७.१)
समंसम (२.१)
जनोजन (१.१)
हर्षम्हर्ष (२.१)
अवापअवाप (√अव-आप् लिट् प्र.पु. एक.)
दुःखितःदुःखित (१.१)
नन (अव्ययः)
यात्य्याति (√या लट् प्र.पु. एक.)
अयोध्याम्अयोध्या (२.१)
इतिइति (अव्ययः)
दुःखितोदुःखित (१.१)
ऽभवत्अभवत् (√भू लङ् प्र.पु. एक.)
स्थिरप्रतिज्ञत्वम्स्थिरप्रतिज्ञ–त्व (२.१)
अवेक्ष्यअवेक्ष्य (√अव-ईक्ष् + ल्यप्)
हर्षितःहर्षित (√हर्षय् + क्त, १.१)

छन्दः

वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८९१०१११२
त दद्भु तं स्थैर्यम वेक्ष्य राघ वे
स मंज नो हर्षम वाप दुःखि तः
न यात्य यो ध्यामिति दुःखि तोऽभव
त्स्थि रप्र ति ज्ञत्वम वेक्ष्य हर्षि तः
जतजर