३.११.१९

ततः शिष्यैः परिवृतो मुनिरप्यभिनिष्पतत् ।
तं ददर्शाग्रतो रामो मुनीनां दीप्ततेजसं ।
अब्रवीद्वचनं वीरो लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम् ॥

अन्वयः

ततः thereafter, शिष्यैः by disciples, परिवृतः surrounded by, मुनिरपि sage also, अभिनिष्पतत् approaching, रामः Rama, दीप्ततेजसाम् shinnig brightly among them, मुनीनाम् of the sages, अग्रतः in the forefront, तम् him, ददर्श saw.

M N Dutt

And it came to pass that, surrounded by his disciples, the ascetic came (before Rāma). And Rāma saw that one of flaming energy at the head of the ascetics, and the hero said to Lakşınana, enhancer of auspiciousness.

Summary

Thereafter surrounded by the disciples the sage came out. Rama saw him coming in front of the effulgent sages.

पदच्छेदः

ततःततस् (अव्ययः)
शिष्यैःशिष्य (३.३)
परिवृतोपरिवृत (√परि-वृ + क्त, १.१)
मुनिर्मुनि (१.१)
अप्य्अपि (अव्ययः)
अभिनिष्पतत्अभिनिष्पतत् (√अभिनिः-पत् लङ् प्र.पु. एक.)
तंतद् (२.१)
ददर्शाग्रतोददर्श (√दृश् लिट् प्र.पु. एक.)–अग्रतस् (अव्ययः)
रामोराम (१.१)
मुनीनांमुनि (६.३)
दीप्ततेजसम्दीप्त (√दीप् + क्त)–तेजस् (२.१)
अब्रवीद्अब्रवीत् (√ब्रू लङ् प्र.पु. एक.)
वचनंवचन (२.१)
वीरोवीर (१.१)
लक्ष्मणंलक्ष्मण (२.१)
लक्ष्मिवर्धनम्लक्ष्मी–वर्धन (२.१)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८९१०१११२
त तः शि ष्यैःपरिवृ तोमुनि रप्य
भि निष्प तत् तंद द र्शाग्र तो रा मो
मु नी नां दीप्त तेज सं अब्र वीद्व
च नं वी रो लक्ष्म णं लक्ष्मि वर्ध नम्