अन्वयः

शुचिस्मिता a lady with a pure smile, चर्मणा by the beauty of the skin, हृतचेतना who lost her sense of descrimination, हृष्टा a joyful, सीता Sita, एवम् in that way, ब्रुवाणम् saying, काकुत्स्थम् Rama, प्रतिवार्य intervened, उवाच said.

M N Dutt

When Lakşınaņa spoke thus Sītā with a pure smile being under the influence of enchantment contradicted him, and being pleased said

Summary

Sita was too enchanted by the skin of the deer to retain her sense of discrimination. Intervening, she said to Rama joyfully with a pure smile on her face:

पदच्छेदः

एवं	एवम् (अव्ययः)
ब्रुवाणं	ब्रुवाण (√ब्रू + शानच्, २.१)
काकुत्स्थं	काकुत्स्थ (२.१)
प्रतिवार्य	प्रतिवार्य (√प्रति-वारय् + ल्यप्)
शुचिस्मिता	शुचि–स्मित (१.१)
उवाच	उवाच (√वच् लिट् प्र.पु. एक.)
सीता	सीता (१.१)
संहृष्टा	संहृष्ट (√सम्-हृष् + क्त, १.१)
छद्मना	छद्मन् (३.१)
हृतचेतना	हृत (√हृ + क्त)–चेतन (१.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८
ए	वं	ब्रु	वा	णं	का	कु	त्स्थं
प्र	ति	वा	र्य	शु	चि	स्मि	ता
उ	वा	च	सी	ता	सं	हृ	ष्टा
छ	द्म	ना	हृ	त	चे	त	ना