४.४९.१९

ततस्तं देशमागम्य सौम्यं वितिमिरं वनम् ।
ददृशुः काञ्चनान्वृक्षान्दीप्तवैश्वानरप्रभान् ॥

M N Dutt

Those mild ones, coming to a spot free from darkness, saw golden trees, possessed of the brightness of flaming fire.

पदच्छेदः

ततस्ततस् (अव्ययः)
तंतद् (२.१)
देशम्देश (२.१)
आगम्यआगम्य (√आ-गम् + ल्यप्)
सौम्यंसौम्य (२.१)
वितिमिरंवितिमिर (२.१)
वनम्वन (२.१)
ददृशुःददृशुः (√दृश् लिट् प्र.पु. बहु.)
काञ्चनान्काञ्चन (२.३)
वृक्षान्वृक्ष (२.३)
दीप्तवैश्वानरप्रभान्दीप्त (√दीप् + क्त)–वैश्वानर–प्रभा (२.३)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

स्तं दे माम्य
सौ म्यंवितिमि रं नम्
दृ शुः काञ्च ना न्वृ क्षा
न्दीप्त वै श्वाप्र भान्