५.२६.२०

शोकानिमित्तानि तदा बहूनि; धैर्यार्जितानि प्रवराणि लोके ।
प्रादुर्निमित्तानि तदा बभूवुः; पुरापि सिद्धान्युपलक्षितानि ॥

पदच्छेदः

शोकानिमित्तानिशोक–अनिमित्त (१.३)
तदातदा (अव्ययः)
बहूनिबहु (१.३)
धैर्यार्जितानिधैर्य–अर्जित (√अर्जय् + क्त, १.३)
प्रवराणिप्रवर (१.३)
लोकेलोक (७.१)
प्रादुर्निमित्तानिप्रादुर् (अव्ययः)–निमित्त (१.३)
तदातदा (अव्ययः)
बभूवुःबभूवुः (√भू लिट् प्र.पु. बहु.)
पुरापिपुरा (अव्ययः)–अपि (अव्ययः)
सिद्धान्युपलक्षितानिसिद्ध (√सिध् + क्त, १.३)–उपलक्षित (√उप-लक्षय् + क्त, १.३)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१०११
शो कानि मि त्तानि दा हूनि
धै र्यार्जि ता निप्र राणि लो के
प्रा दुर्नि मि त्तानि दा भू वुः
पु रापि सि द्धान्युक्षि तानि