५.६३.१२

दुःखमापद्यते देवी तवादुःखोचिता सती ।
रावणान्तःपुरे रुद्ध्वा राक्षसीभिः सुरक्षिता ॥

M N Dutt

And that worshipful came, O hero, ever used to happiness, is now stricken with grief in your absence. Confined in Ravana's inner apartment, well protected by those she-demons, wearing a single braid of hair and poorly, she is engaged only in thoughts touching you.

पदच्छेदः

दुःखम्दुःख (२.१)
आपद्यतेआपद्यते (√आ-पद् लट् प्र.पु. एक.)
देवीदेवी (१.१)
तवादुःखोचितात्वद् (६.१)–अदुःख–उचित (१.१)
सतीसत् (√अस् + शतृ, १.१)
रावणान्तःपुरेरावण–अन्तःपुर (७.१)
रुद्ध्वारुद्ध्वा (√रुध् + क्त्वा)
राक्षसीभिःराक्षसी (३.३)
सुरक्षितासु (अव्ययः)–रक्षित (√रक्ष् + क्त, १.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
दुःख मा पद्य ते दे वी
त वा दुः खोचि तास ती
राव णा न्तःपु रे रु द्ध्वा
राक्ष सी भिःसु रक्षि ता