६.२३.३२

इति सा दुःखसंतप्ता विललापायतेक्षणा ।
भर्तुः शिरो धनुस्तत्र समीक्ष्य जनकात्मजा ॥

अन्वयः

अयतेक्षणा broad eyed one, भर्तुः husband, शिरः head, धनुश्चैन at the bow, पुनःपुनः again and again, समीक्ष्य gazing, दुःखसन्तप्ता burning in sorrow, सइतिसा she thus, विलालस lamented.

M N Dutt

Thus, burning in grief, did that large-eyed one indulge in lamentations; and Janaka's daughter kept fast gazing at the head and bow of her lord.

Summary

Burning in sorrow, the broad eyed Sita gazing at the head of her husband and the bow again and again lamented.

पदच्छेदः

इतिइति (अव्ययः)
सातद् (१.१)
दुःखसंतप्तादुःख–संतप्त (√सम्-तप् + क्त, १.१)
विललापायतेक्षणाविललाप (√वि-लप् लिट् प्र.पु. एक.)–आयत (√आ-यम् + क्त)–ईक्षण (१.१)
भर्तुःभर्तृ (६.१)
शिरोशिरस् (२.१)
धनुस्तत्रधनुस् (२.१)–तत्र (अव्ययः)
समीक्ष्यसमीक्ष्य (√सम्-ईक्ष् + ल्यप्)
जनकात्मजाजनकात्मजा (१.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

ति सा दुः सं प्ता
वि ला पा तेक्ष णा
र्तुःशि रो नु स्तत्र
मीक्ष्य कात्म जा