६.३०.२०

मनसापि दुरारोहं किं पुनः कर्मणा जनैः ।
निविष्टा तत्र शिखरे लङ्का रावणपालिता ॥

पदच्छेदः

मनसापिमनस् (३.१)–अपि (अव्ययः)
दुरारोहंदुरारोह (१.१)
किंक (१.१)
पुनःपुनर् (अव्ययः)
कर्मणाकर्मन् (३.१)
जनैःजन (३.३)
निविष्टानिविष्ट (√नि-विश् + क्त, १.१)
तत्रतत्र (अव्ययः)
शिखरेशिखर (७.१)
लङ्कालङ्का (१.१)
रावणपालितारावण–पालित (√पालय् + क्त, १.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
मन सापिदु रा रो हं
किंपु नः कर्म णाज नैः
नि वि ष्टा तत्रशिख रे
ल ङ्का रावण पालि ता