७.११.१८

एवमुक्तो दशग्रीवः प्रहस्तेन दुरात्मना ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तं वै बाढमित्येव सोऽब्रवीत् ॥

M N Dutt

Thus exhorted, the Ten-necked one, with a delighted heart, reflecting for a moment, said, 'Very well.' And wrought up with delight, the Ten-necked one endowed with prowess the very same day went to the forest, accompanied by the night-rangers.

पदच्छेदः

एवम्एवम् (अव्ययः)
उक्तोउक्त (√वच् + क्त, १.१)
दशग्रीवःदशग्रीव (१.१)
प्रहस्तेनप्रहस्त (३.१)
दुरात्मनादुरात्मन् (३.१)
चिन्तयित्वाचिन्तयित्वा (√चिन्तय् + क्त्वा)
मुहूर्तंमुहूर्त (२.१)
वैवै (अव्ययः)
बाढम्बाढ (१.१)
इत्येवइति (अव्ययः)–एव (अव्ययः)
सोतद् (१.१)
ऽब्रवीत्अब्रवीत् (√ब्रू लङ् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

मु क्तो ग्री वः
प्र स्तेदु रात्म ना
चिन्त यि त्वामु हू र्तं वै
बा मि त्ये सोऽब्र वीत्