७.१५.११

तस्मिंस्तु विमुखे यक्षे माणिभद्रे महात्मनि ।
संनादः सुमहान्राम तस्मिञ्शैले व्यवर्धत ॥

M N Dutt

From that day forth that Yaksa remained with his head hollow on one side. And on the highsouled Māņibhadra having been baffled, a great uproar, O king rose in that mountain.

पदच्छेदः

तस्मिंस्तुतद् (७.१)–तु (अव्ययः)
विमुखेविमुख (७.१)
यक्षेयक्ष (७.१)
माणिभद्रेमाणिभद्र (७.१)
महात्मनिमहात्मन् (७.१)
संनादःसंनाद (१.१)
सुमहान्सु (अव्ययः)–महत् (१.१)
रामराम (८.१)
तस्मिञ्शैलेतद् (७.१)–शैल (७.१)
व्यवर्धतव्यवर्धत (√वि-वृध् लङ् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
त स्मिंस्तुविमु खे य क्षे
माणि भ द्रेम हात्मनि
सं ना दःसुम हा न्राम
त स्मि ञ्शै लेव्य वर्धत