७.२६.११

यस्य वक्त्रं शशिनिभं भ्रुवौ चापनिभे शुभे ।
ऊरू करिकराकारौ करौ पल्लवकोमलौ ।
सैन्यमध्येन गच्छन्ती रावणेनोपलक्षिता ॥

M N Dutt

Rambhā appeared like the second tree, in grace and beauty, natural and artificial. She wore green clothes resembling the clouds; her face was like the moon, eye brows like the excellent bows, thighs like the trunks of elephants and palms soft as leaves. She was seen by Rāvana as proceeding in the midst of soldiers.

पदच्छेदः

यस्यायद् (६.१)
वक्त्रंवक्त्र (१.१)
शशिनिभंशशिन्–निभ (१.१)
भ्रुवौभ्रू (१.२)
चापनिभेचाप–निभ (१.२)
शुभेशुभ (१.२)
ऊरूऊरु (१.२)
करिकराकारौकरिन्–कर–आकार (१.२)
करौकर (१.२)
पल्लवकोमलौपल्लव–कोमल (१.२)
सैन्यमध्येनसैन्य–मध्य (३.१)
गच्छन्तीगच्छत् (√गम् + शतृ, १.१)
रावणेनोपलक्षितारावण (३.१)–उपलक्षित (√उप-लक्षय् + क्त, १.१)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८९१०१११२
यस्य व क्त्रंशशिनि भंभ्रु वौ चाप
नि भेशु भे ऊ रूकरिक रा का रौ
क रौ पल्लव कोम लौ सैन्य म ध्ये
न ग च्छ न्ती राव णे नोप लक्षि ता