७.३५.३०

शिशुरेष त्वदोषज्ञ इति मत्वा दिवाकरः ।
कार्यं चात्र समायत्तमित्येवं न ददाह सः ॥

M N Dutt

Considering that he was a mere child and therefore not tarnished by any sin and that a great divine work would be accomplished by him in future the sun did not burn Hanuman.

पदच्छेदः

शिशुर्शिशु (१.१)
एषएतद् (१.१)
त्वदोषज्ञतु (अव्ययः)–अदोष–ज्ञ (१.१)
इतिइति (अव्ययः)
मत्वामत्वा (√मन् + क्त्वा)
दिवाकरःदिवाकर (१.१)
कार्यंकार्य (√कृ + कृत्, १.१)
चात्र (अव्ययः)–अत्र (अव्ययः)
समायत्तम्समायत्त (√समा-यत् + क्त, १.१)
इत्येवंइति (अव्ययः)–एवम् (अव्ययः)
(अव्ययः)
ददाहददाह (√दह् लिट् प्र.पु. एक.)
सःतद् (१.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

शिशु रेत्व दोज्ञ
ति त्वादि वा रः
का र्यं चात्र मात्त
मि त्ये वं दा सः