७.५.२१

दक्षिणस्योदधेस्तीरे त्रिकूटो नाम पर्वतः ।
शिखरे तस्य शैलस्य मध्यमेऽम्बुदसंनिभे ।
शकुनैरपि दुष्प्रापे टङ्कच्छिन्नचतुर्दिशि ॥

पदच्छेदः

दक्षिणस्योदधेस्तीरेदक्षिण (६.१)–उदधि (६.१)–तीर (७.१)
त्रिकूटोत्रिकूट (१.१)
नामनाम (अव्ययः)
पर्वतःपर्वत (१.१)
शिखरेशिखर (७.१)
तस्यतद् (६.१)
शैलस्यशैल (६.१)
मध्यमेमध्यम (७.१)
ऽम्बुदसंनिभेअम्बुद–संनिभ (७.१)
शकुनैर्शकुन (३.३)
अपिअपि (अव्ययः)
दुष्प्रापेदुष्प्राप (७.१)
टङ्कच्छिन्नचतुर्दिशिटङ्क–छिन्न (√छिद् + क्त)–चतुर्–दिश् (७.१)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१०१११२
क्षि स्यो धे स्ती रेत्रि कू टो ना
र्व तःशि रेस्य शैस्य
ध्य मेऽम्बु संनि भेकु नै
पि दु ष्प्रा पे ङ्क च्छिन्न तुर्दिशि