७.६१.२०

तं दीप्तमिव कालाग्निं युगान्ते समुपस्थिते ।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि परित्रासमुपागमन् ॥

M N Dutt

It was pasted with red sandal resembling blood and its feathers were beautiful. Beholding that dart like to the fire of dissolution, and dreadful to lords of Dānavas, mountains and Asuras, the creatures were greatly terrified.

पदच्छेदः

तंतद् (२.१)
दीप्तम्दीप्त (√दीप् + क्त, २.१)
इवइव (अव्ययः)
कालाग्निंकालाग्नि (२.१)
युगान्तेयुग–अन्त (७.१)
समुपस्थितेसमुपस्थित (√समुप-स्था + क्त, ७.१)
दृष्ट्वादृष्ट्वा (√दृश् + क्त्वा)
सर्वाणिसर्व (१.३)
भूतानिभूत (१.३)
परित्रासम्परित्रास (२.१)
उपागमन्उपागमन् (√उप-गम् प्र.पु. बहु.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

तं दीप्तमि का ला ग्निं
यु गा न्तेमुस्थि ते
दृ ष्ट्वा र्वाणि भू तानि
रि त्रामु पा मन्