७.९६.१

अवाङ्मुखमथो दीनं दृष्ट्वा सोममिवाप्लुतम् ।
राघवं लक्ष्मणो वाक्यं हृष्टो मधुरमब्रवीत् ॥

M N Dutt

There upon beholding Räma with his head downwards and poorly like to the moon possessed by Rāhu, Lakşmaņa, delightedly and with sweet words, said.

पदच्छेदः

अवाङ्मुखम्अवाङ्मुख (२.१)
अथोअथो (अव्ययः)
दीनंदीन (२.१)
दृष्ट्वादृष्ट्वा (√दृश् + क्त्वा)
सोमम्सोम (२.१)
इवाप्लुतम्इव (अव्ययः)–आप्लुत (√आ-प्लु + क्त, २.१)
राघवंराघव (२.१)
लक्ष्मणोलक्ष्मण (१.१)
वाक्यंवाक्य (२.१)
हृष्टोहृष्ट (√हृष् + क्त, १.१)
मधुरम्मधुर (२.१)
अब्रवीत्अब्रवीत् (√ब्रू लङ् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

वाङ्मु थो दी नं
दृ ष्ट्वा सोमि वाप्लु तम्
रा वंक्ष्म णो वा क्यं
हृ ष्टोधुब्र वीत्