ततो निषङ्गादसमग्रमुद्धृतं
सुवर्णपुङ्खद्युतिरञ्जिताङ्गुलिम् ।
नरेन्द्रसूनुः प्रतिसंहरन्निषुं
प्रियंवदः प्रत्यवदत्सुरेश्वरम् ॥

अन्वयः AI ततः प्रियंवदः नरेन्द्र-सूनुः निषङ्गात् असमग्रम् उद्धृतम्, सुवर्ण-पुङ्ख-द्युति-रञ्जित-अङ्गुलिम् इषुम् प्रतिसंहरन् सुर-ईश्वरम् प्रत्यवदत् ।
सञ्जीविनीटीका (मल्लिनाथः) तत इति॥ ततो निषङ्गात्तूणीरादसमग्रं यथा तथोद्धृतं सुवर्णपुङ्खद्युतिभी रञ्जिता अङ्गुलयो येन तमिषुं प्रतिसंहरन्निवर्तयन्। नाप्रहरन्तं प्रहरेत् इति निषेधादिति भावः। प्रियं वदतीति प्रियंवदः। प्रियवशे वदः खच् (अष्टाध्यायी ३.२.३८ ) इति खच्प्रत्ययः। अरुर्द्विषट्- (अष्टाध्यायी ६.३.६७ ) इत्यादिना मुमागमः। नरेन्द्रसूनू रघुः सुरेश्वरं प्रत्यवदत्। न तु प्राहरदिति भावः॥
Summary AI Then, the pleasant-speaking son of the king (Raghu), while putting back the arrow he had only partially drawn from his quiver—an act that colored his fingers with the gleam of its golden nock—replied to the lord of the gods.
सारांश AI तब तरकश से आधा बाहर निकाले हुए, सुवर्णमय पुंख की कांति से अंगुलियों को रंजित करने वाले बाण को वापस रखते हुए, प्रिय वचन बोलने वाले राजकुमार रघु ने इन्द्र को उत्तर दिया।
पदच्छेदः AI
ततःततः Then
निषङ्गात्निषङ्ग (५.१) from the quiver
असमग्रम्असमग्रम् not fully
उद्धृतम्उद्धृत (उद्√हृ+क्त, २.१) drawn
सुवर्णपुङ्खद्युतिरञ्जिताङ्गुलिम्सुवर्णपुङ्खद्युतिरञ्जितअङ्गुलि (२.१) (the arrow) whose drawing colored his fingers with the gleam of its golden feather-end
नरेन्द्रसूनुःनरेन्द्रसूनु (१.१) the king's son (Raghu)
प्रतिसंहरन्प्रतिसंहरत् (प्रति+सम्√हृ+शतृ, १.१) while putting back
इषुम्इषु (२.१) the arrow
प्रियंवदःप्रियंवद (१.१) the pleasant-speaker
प्रत्यवदत्प्रत्यवदत् (प्रति√वद् कर्तरि लङ् (परस्मै.) प्र.पु. एक.) replied
सुरेश्वरम्सुरईश्वर (२.१) to the lord of the gods
छन्दः वंशस्थम् [१२: जतजर]
छन्दोविश्लेषणम्
१० ११ १२
तो नि ङ्गा ग्र मु द्धृ तं
सु र्ण पु ङ्ख द्यु ति ञ्जि ता ङ्गु लिम्
रे न्द्र सू नुः प्र ति सं न्नि षुं
प्रि यं दः प्र त्य त्सु रे श्व रम्
About

Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.