१.२५.२०

एवमुक्त्वा सुराः सर्वे हृष्टा जग्मुर्यथागतम् ।
विश्वामित्रं पूजयित्वा ततः संध्या प्रवर्तते ॥

अन्वयः

एवम् in this manner, उक्त्वा having said these words, सुरा: celestial beings, सर्वे all, हृष्टा: were pleased, विश्वामित्रम् Visvamitra, पुरस्कृत्य having honoured him, यथागतम् from where they had come from, जग्मु: returned, तत: then, सन्ध्या dusk, प्रवर्तते commences(ed).

M N Dutt

Saying this, the deities, having paid homage to Viśvāmitra, joyfully entered the celestial regions.

Summary

Having said these words, the celestials were pleased. They honoured Viswamitra and returned to their abodes from where they had come. And then dusk set in.

पदच्छेदः

एवम्एवम् (अव्ययः)
उक्त्वाउक्त्वा (√वच् + क्त्वा)
सुराःसुर (१.३)
सर्वेसर्व (१.३)
हृष्टाहृष्ट (√हृष् + क्त, १.३)
जग्मुर्जग्मुः (√गम् लिट् प्र.पु. बहु.)
यथागतम्यथा (अव्ययः)–गत (√गम् + क्त, २.१)
विश्वामित्रंविश्वामित्र (२.१)
पूजयित्वापूजयित्वा (√पूजय् + क्त्वा)
ततःततस् (अव्ययः)
संध्यासंध्या (१.१)
प्रवर्ततेप्रवर्तते (√प्र-वृत् लट् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

मु क्त्वासु राः र्वे
हृ ष्टा ग्मुर्य था तम्
वि श्वा मि त्रं पू यि त्वा
तः सं ध्याप्रर्त ते