१.३०.१९

तेऽस्तं गते दिनकरे स्नात्वा हुतहुताशनाः ।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य निषेदुरमितौजसः ॥

अन्वयः

अमितौजस: men possessing great splendour, ते those sages, दिनकरे when the Sun, अस्तंगते was set, स्नात्वा having bathed, हुतहुताशना: having kindled fire, विश्वामित्रम् Viswamitra, पुरस्कृत्य having honoured him, निषेदु: sat down.

Summary

The sages who possessed great splendour bathed and offered oblations to fire at sunset and sat in front of Viswamitra.

पदच्छेदः

तेतद् (१.३)
ऽस्तंअस्त (२.१)
गतेगत (√गम् + क्त, ७.१)
दिनकरेदिनकर (७.१)
स्नात्वास्नात्वा (√स्ना + क्त्वा)
हुतहुताशनाःहुत (√हु + क्त)–हुताशन (१.३)
विश्वामित्रंविश्वामित्र (२.१)
पुरस्कृत्यपुरस्कृत्य (√पुरस्-कृ + ल्यप्)
निषेदुर्निषेदुः (√नि-सद् लिट् प्र.पु. बहु.)
अमितौजसःअमित–ओजस् (१.३)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

ते ऽस्तं तेदि रे
स्ना त्वाहुहु ता नाः
वि श्वा मि त्रंपु स्कृत्य
नि षेदुमि तौ सः