१.५६.२

स दक्षिणां दिशं गत्वा महिष्या सह राघव ।
तताप परमं घोरं विश्वामित्रो महातपाः ।
फलमूलाशनो दान्तश्चचार परमं तपः ॥

पदच्छेदः

तद् (१.१)
दक्षिणांदक्षिण (२.१)
दिशंदिश् (२.१)
गत्वागत्वा (√गम् + क्त्वा)
महिष्यामहिषी (३.१)
सहसह (अव्ययः)
राघवराघव (८.१)
ततापतताप (√तप् लिट् प्र.पु. एक.)
परमंपरम (२.१)
घोरंघोर (२.१)
विश्वामित्रोविश्वामित्र (१.१)
महातपाःमहत्–तपस् (१.१)
फलमूलाशनोफल–मूल–अशन (१.१)
दान्तश्दान्त (√दम् + क्त, १.१)
चचारचचार (√चर् लिट् प्र.पु. एक.)
परमंपरम (२.१)
तपःतपस् (२.१)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१०१११२
क्षि णांदि शं त्वा हि ष्या
रा ता मं घो रं
वि श्वा मि त्रो हा पाः मू ला
नो दा न्तश्च चा मं पः