अन्वयः

विश्वामित्रोऽपि Visvamitra also, तत् श्रुत्वा hearing this word, ह्रिया with shame, किञ्चित् a little, अवाङ्मुख: hanging down his face, महता with great, दु:खेन distreess, आविष्ट: possessed by, समन्यु: with anger, इदम् this word, अब्रवीत् spoke.

M N Dutt

Hearing this, Viśvāmitra hanging down his head from shame and possessed by a mighty sorrow, said, in piteous accents, I have performed rigid austerities, yet the deities and the saints recognise me only as a Rājarși. I do not consider the fruit of my asceticism as gained.' on

Summary

On hearing this Viswamitra hanging down his face a little with shame and anger and grief said:

पदच्छेदः

विश्वामित्रो	विश्वामित्र (१.१)
ऽपि	अपि (अव्ययः)
तच्	तद् (२.१)
छ्रुत्वा	श्रुत्वा (√श्रु + क्त्वा)
ह्रिया	ह्री (३.१)
किंचिद्	कश्चित् (२.१)
अवाङ्मुखः	अवाङ्मुख (१.१)
दुःखेन	दुःख (३.१)
महताविष्टः	महत् (३.१)–आविष्ट (√आ-विश् + क्त, १.१)
समन्युर्	स (अव्ययः)–मन्यु (१.१)
इदम्	इदम् (२.१)
अब्रवीत्	अब्रवीत् (√ब्रू लङ् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८
वि	श्वा	मि	त्रो	ऽपि	त	च्छ्रु	त्वा
ह्रि	या	किं	चि	द	वा	ङ्मु	खः
दुः	खे	न	म	ह	ता	वि	ष्टः
स	म	न्यु	रि	द	म	ब्र	वीत्