१.६२.१७

देवतानां वचः श्रुत्वा सर्वलोकपितामहः ।
अब्रवीन्मधुरं वाक्यं विश्वामित्रं तपोधनम् ॥

अन्वयः

सर्वलोकपितामह: grandsire of all the worlds, देवतानाम् devatas, वच: words, श्रुत्वा having heard, मधुरै: with sweet, वाक्यै: words, त्रिदशान् devatas, सान्त्वयन् consoling, इदम् these words, अब्रवीत् spoke.

Summary

Hearing the words of the devatas, Brahma, the Grandsire of all the worlds consoled the devatas with sweet words, saying:

पदच्छेदः

वासवस्यवासव (६.१)
वचःवचस् (२.१)
श्रुत्वाश्रुत्वा (√श्रु + क्त्वा)
सर्वलोकपितामहःसर्व–लोक–पितामह (१.१)
अब्रवीन्अब्रवीत् (√ब्रू लङ् प्र.पु. एक.)
मधुरंमधुर (२.१)
वाक्यंवाक्य (२.१)
हर्षेणहर्ष (३.१)
महताप्लुतःमहत् (३.१)–आप्लुत (√आ-प्लु + क्त, १.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

दे ता नां चः श्रु त्वा
र्व लोपि ता हः
ब्र वीन्मधु रं वा क्यं
वि श्वा मि त्रं पो नम्