१.६५.२२

आत्मानमवधूतं ते विज्ञाय मुनिपुंगव ।
रोषेण महताविष्टाः पीडयन्मिथिलां पुरीम् ॥

अन्वयः

ते those, नृपपुङ्गवा: eminent kings, आत्मानम् them, अवधूतम् have been insulted, विज्ञाय knowing, महता with great, रोषेण (कोपेन) with anger, आविष्टा: filled, मिथिलां पुरीम् city of Mithila, पीडयन् while tormenting.

Summary

Those eminent kings felt humiliated. Inflamed with anger, they tormented the city of Mithila.

पदच्छेदः

आत्मानम्आत्मन् (२.१)
अवधूतंअवधूत (√अव-धू + क्त, २.१)
तेतद् (१.३)
विज्ञायविज्ञाय (√वि-ज्ञा + ल्यप्)
मुनिपुंगवमुनि–पुंगव (८.१)
रोषेणरोष (३.१)
महताविष्टाःमहत् (३.१)–आविष्ट (√आ-विश् + क्त, १.३)
पीडयन्पीडयन् (√पीडय् लङ् प्र.पु. बहु.)
मिथिलांमिथिला (२.१)
पुरीम्पुरी (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

त्मा धू तं ते
वि ज्ञामुनि पुं
रो षे ता वि ष्टाः
पीन्मिथि लांपु रीम्