१.६६.७

तेषां नृपो वचः श्रुत्वा कृताञ्जलिरभाषत ।
विश्वामित्रं महात्मानं तौ चोभौ रामलक्ष्मणौ ॥

अन्वयः

नृप: king, तेषाम् their, वच: words, श्रुत्वा having listened, कृताञ्जलि: with folded palms, महात्मानम् magnanimous, विश्वामित्रम् Viswamitra, तौ उभौ those two, रामलक्ष्मणौ Rama and Lakshmana, अभाषत said.

Summary

Having heard this, the king with folded hands said to the great soul Viswamitra sitting with the two princes Rama and Lakshmana:

पदच्छेदः

तेषांतद् (६.३)
नृपोनृप (१.१)
वचःवचस् (२.१)
श्रुत्वाश्रुत्वा (√श्रु + क्त्वा)
कृताञ्जलिर्कृताञ्जलि (१.१)
अभाषतअभाषत (√भाष् लङ् प्र.पु. एक.)
विश्वामित्रंविश्वामित्र (२.१)
महात्मानंमहात्मन् (२.१)
तौतद् (२.२)
चोभौ (अव्ययः)–उभ् (२.२)
रामलक्ष्मणौराम–लक्ष्मण (२.२)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

ते षांनृ पो चः श्रु त्वा
कृ ताञ्जलि भा
वि श्वा मि त्रं हा त्मा नं
तौ चो भौ राक्ष्म णौ