२.१.८

राजापि तौ महातेजाः सस्मार प्रोषितौ सुतौ ।
उभौ भरतशत्रुघ्नौ महेन्द्रवरुणोपमौ ॥

अन्वयः

महातेजा: brilliant, राजापि the king also, महेन्द्रवरुणोपमौ equal to great Indra and Varuna, प्रोषितौ who were away from home, सुतौ sons, भरतशत्रुघ्नौ उभौ both Bharata and Satrughna, सस्मार remembered.

Summary

The glorious king Dasaratha also remembered his sons, Bharata and Satrughna, who were like the great Indra and Varuna, (now) away from home.

पदच्छेदः

राजापिराजन् (१.१)–अपि (अव्ययः)
तौतद् (२.२)
महातेजाःमहत्–तेजस् (१.१)
सस्मारसस्मार (√स्मृ लिट् प्र.पु. एक.)
प्रोषितौप्रोषित (√प्र-वस् + क्त, २.२)
सुतौसुत (२.२)
उभौउभ् (२.२)
भरतशत्रुघ्नौभरत–शत्रुघ्न (२.२)
महेन्द्रवरुणोपमौमहत्–इन्द्र–वरुण–उपम (२.२)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

रा जापि तौ हा ते जाः
स्मा प्रोषि तौसु तौ
भौ त्रु घ्नौ
हेन्द्ररु णो मौ