२.१०.७

यदिदं मम दुःखाय शेषे कल्याणि पांसुषु ।
भूमौ शेषे किमर्थं त्वं मयि कल्याण चेतसि ।
भूतोपहतचित्तेव मम चित्तप्रमाथिनी ॥

अन्वयः

मयि in me, कल्याणचेतसि in a mind favourably disposed, त्वम् you, भूतोपहतचित्तेव like one possessed by evil spirits, मम my, चित्तप्रमाथिनी afflicting my mind, किमर्थम् why, भूमौ on the floor, शेषे are you lying down?

Summary

While I am here favourably disposed towards you, why are you lying down on the floor like one possessed by an evil spirit? Why are you afflicting my mind?

पदच्छेदः

यद्यद् (१.१)
इदंइदम् (१.१)
मममद् (६.१)
दुःखायदुःख (४.१)
शेषेशेषे (√शी लट् म.पु. )
कल्याणिकल्याण (८.१)
पांसुषुपांसु (७.३)
भूमौभूमि (७.१)
शेषेशेषे (√शी लट् म.पु. )
किमर्थंक (२.१)–अर्थ (२.१)
त्वंत्वद् (१.१)
मयिमद् (७.१)
कल्याणचेतसिकल्याण–चेतस् (७.१)
भूतोपहतचित्तेवभूत–उपहत (√उप-हन् + क्त)–चित्त (१.१)–इव (अव्ययः)
मममद् (६.१)
चित्तप्रमाथिनीचित्त–प्रमाथिन् (१.१)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८९१०१११२
यदि दंमम दुः खाय शे षे क ल्या
णि पांसुषु भू मौ शे षेकि म र्थं त्वं
मयि क ल्याण चेतसि भू तोपह
त चि त्तेवमम चि त्तप्र माथि नी