२.१०३.१५

स तु राममवेक्षन्तं सुमन्त्रं प्रेक्ष्य दुर्मनाः ।
कुशोत्तरमुपस्थाप्य भूमावेवास्तरत्स्वयम् ॥

अन्वयः

दुर्मनाः of troubled mind, स तु that Bharata, रामम् at Rama, अवेक्षन्तम् glancing at, सुमन्त्रम् Sumantra, प्रेक्ष्य seeing, स्वयमेव himself, कुशोत्तरम् of kusa grass, उपस्थाप्य having brought, भूमौ on the ground, आस्तरत् spread.

Summary

Bharata was mentally disturbed saw Sumantra waiting for Rama's order. Then he himself brought a heap of kusa grass and spread it on the ground.

पदच्छेदः

तद् (१.१)
तुतु (अव्ययः)
रामम्राम (२.१)
अवेक्षन्तंअवेक्षत् (√अव-ईक्ष् + शतृ, २.१)
सुमन्त्रंसुमन्त्र (२.१)
प्रेक्ष्यप्रेक्ष्य (√प्र-ईक्ष् + ल्यप्)
दुर्मनाःदुर्मनस् (१.१)
कुशोत्तरम्कुश–उत्तर (२.१)
उपस्थाप्यउपस्थाप्य (√उप-स्थापय् + ल्यप्)
भूमाव्भूमि (७.१)
एवास्तरत्एव (अव्ययः)–अस्तरत् (√स्तृ प्र.पु. एक.)
स्वयम्स्वयम् (अव्ययः)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

तु रा वे क्ष न्तं
सु न्त्रं प्रेक्ष्य दुर्म नाः
कु शोत्तमु स्थाप्य
भू मा वे वास्तत्स्व यम्