२.११०.४२

तच्च दृष्ट्वा धनुःश्रेष्ठं गौरवाद्गिरिसंनिभम् ।
अभिवाद्य नृपा जग्मुरशक्तास्तस्य तोलने ॥

अन्वयः

नृपाः the kings, गौरवात् due to heavy weight, गिरिसन्निभम् resembling a mountain, तत् धनुः श्रेष्ठम् that mighty bow, दृष्ट्वा beholding, तस्य its, तोलने in lifting, अशक्ताः were unable, अभिवाद्य paying obeisance, जग्मुः went away.

M N Dutt

Seeing that best of bows in weight resembling a hill, the kings saluting it, go away, unable to move it.

Summary

Beholding the mighty bow resembling a mountain in weight, the kings, unable to lift it, paid their homage and left.

पदच्छेदः

तच्तद् (२.१)
(अव्ययः)
दृष्ट्वादृष्ट्वा (√दृश् + क्त्वा)
धनुःश्रेष्ठंधनुस् (२.१)–श्रेष्ठ (२.१)
गौरवाद्गौरव (५.१)
गिरिसंनिभम्गिरि–संनिभ (२.१)
अभिवाद्यअभिवाद्य (√अभि-वादय् + ल्यप्)
नृपानृप (१.३)
जग्मुर्जग्मुः (√गम् लिट् प्र.पु. बहु.)
अशक्तास्अशक्त (१.३)
तस्यतद् (६.१)
तोलनेतोलन (७.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

च्च दृ ष्ट्वा नुः श्रे ष्ठं
गौ वाद्गिरि संनि भम्
भि वाद्यनृ पाग्मु
क्ता स्तस्य तो ने