२.१४.९

तं तपन्तमिवादित्यमुपपन्नं स्वतेजसा ।
ववन्दे वरदं बन्दी नियमज्ञो विनीतवत् ॥

अन्वयः

विनयज्ञः one who knows the art of modesty, वन्दी panegyrist (Sumantra), विनीतवत् with humility, स्वतेजसा with his own effulgence, उपपन्नम् secured, तपन्तम् shining, आदित्यम् इव like the Sun, वरदम् conferor of boons, तम् that Rama, ववन्दे made reverential salutation.

M N Dutt

Whereupon Sumantra, acquainted with decorum, humbly saluted him (Rāma), the conferrer of great boons, and resplendent like the mid-day sun.

Summary

Sumantra who knew the art of modesty, made humble, reverential salutation to Rama the granter of boons, shining like the Sun with his own effulgence.

पदच्छेदः

तंतद् (२.१)
तपन्तम्तपत् (√तप् + शतृ, २.१)
इवादित्यम्इव (अव्ययः)–आदित्य (२.१)
उपपन्नंउपपन्न (√उप-पद् + क्त, २.१)
स्वतेजसास्व–तेजस् (३.१)
ववन्देववन्दे (√वन्द् लिट् प्र.पु. एक.)
वरदंवर–द (२.१)
बन्दीबन्दिन् (१.१)
नियमज्ञोनियम–ज्ञ (१.१)
विनीतवत्विनीत (√वि-नी + क्त)–वत् (अव्ययः)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

तंन्तमि वा दित्य
मु न्नंस्व ते सा
न्दे दं न्दी
नि ज्ञोवि नी वत्