२.२०.२६

अमित्रदमनार्थं मे सर्वमेतच्चतुष्टयम् ।
न चाहं कामयेऽत्यर्थं यः स्याच्छत्रुर्मतो मम ॥

पदच्छेदः

अमित्रदमनार्थंअमित्र–दमन–अर्थ (२.१)
मेमद् (६.१)
सर्वम्सर्व (१.१)
एतच्एतद् (१.१)
चतुष्टयम्चतुष्टय (१.१)
(अव्ययः)
चाहं (अव्ययः)–मद् (१.१)
कामयेकामये (√कामय् लट् उ.पु. )
ऽत्यर्थंअत्यर्थम् (अव्ययः)
यःयद् (१.१)
स्याच्स्यात् (√अस् विधिलिङ् प्र.पु. एक.)
छत्रुर्शत्रु (१.१)
मतोमत (√मन् + क्त, १.१)
मममद् (६.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

मित्र ना र्थं मे
र्व मेच्च तुष्ट यम्
चा हं का ये ऽत्य र्थं
यः स्या च्छ त्रुर्म तो