२.२०.३६

विमृज्य बाष्पं परिसान्त्व्य चासकृ;त्स लक्ष्मणं राघववंशवर्धनः ।
उवाच पित्र्ये वचने व्यवस्थितं; निबोध मामेष हि सौम्य सत्पथः ॥

M N Dutt

That descendant of Raghu, wiping tears off the eyes of Lakşmaņa and consoling him repeatedly, spoke to him saying “Oh gentle one, I have thought it to be the best way by all means that I shall abide by my father's orders."

पदच्छेदः

विमृज्यविमृज्य (√वि-मृज् + ल्यप्)
बाष्पंबाष्प (२.१)
परिसान्त्व्यपरिसान्त्व्य (√परि-सान्त्वय् + ल्यप्)
चासकृत् (अव्ययः)–असकृत् (अव्ययः)
तद् (१.१)
लक्ष्मणंलक्ष्मण (२.१)
राघववंशवर्धनःराघव–वंश–वर्धन (१.१)
उवाचउवाच (√वच् लिट् प्र.पु. एक.)
पित्र्येपित्र्य (७.१)
वचनेवचन (७.१)
व्यवस्थितंव्यवस्थित (√व्यव-स्था + क्त, २.१)
निबोधनिबोध (√नि-बुध् लोट् म.पु. )
माम्मद् (२.१)
एषएतद् (१.१)
हिहि (अव्ययः)
सौम्यसौम्य (८.१)
सत्पथःसत्–पथ (१.१)

छन्दः

वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१०१११२
वि मृज्य बा ष्पंरि सान्त्व्य चाकृ
त्सक्ष्म णं रा वंर्ध नः
वा पि त्र्ये नेव्यस्थि तं
नि बो मा मेहि सौम्यत्प थः