२.२३.७

विवर्णवदनं दृष्ट्वा तं प्रस्विन्नममर्षणम् ।
आह दुःखाभिसंतप्ता किमिदानीमिदं प्रभो ॥

अन्वयः

विवर्णवदनम् pale face, प्रस्विन्नम् heavily perspiring, अमर्षणम् indignant, तम् him, दृष्ट्वा having seen, दुःखाभिसन्तप्ता consumed with grief, आह uttered, प्रभो O Lord, इदानीम् now, इदम् this, किम् what?

M N Dutt

Finding him with face pale and perspiring, and incapable of containing grief within, Sītā sore distressed with sorrow addressed him, saying, Oh my lord, why do I perceive such a change in you?

Summary

On seeing Rama with a pale face. indignant and heavily perspiring, Sita, consumed with grief said, My Lord, why are you now like this?

पदच्छेदः

विवर्णवदनंविवर्ण–वदन (२.१)
दृष्ट्वादृष्ट्वा (√दृश् + क्त्वा)
तंतद् (२.१)
प्रस्विन्नम्प्रस्विन्न (√प्र-स्विद् + क्त, २.१)
अमर्षणम्अमर्षण (२.१)
आहआह (√अह् लिट् प्र.पु. एक.)
दुःखाभिसंतप्तादुःख–अभिसंतप्त (√अभिसम्-तप् + क्त, १.१)
किम्क (१.१)
इदानीम्इदानीम् (अव्ययः)
इदंइदम् (१.१)
प्रभोप्रभु (८.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
वि वर्णवद नं दृ ष्ट्वा
तं प्र स्विन्नम मर्ष णम्
आह दुः खाभि सं त प्ता
किमि दा नीमि दंप्र भो