२.२४.१७

अहं गमिष्यामि वनं सुदुर्गमं; मृगायुतं वानरवारणैर्युतम् ।
वने निवत्स्यामि यथा पितुर्गृहे; तवैव पादावुपगृह्य संमता ॥

अन्वयः

अहम् I, सुदुर्गमम् highly impenetrable, मृगायुतम् full of animals, वानरवारणैः with monkeys and elephants, वनम् to the forest, गमिष्यामि shall go, तव your, पादावेव feet alone, उपगृह्य taking refuge, संयता restraining myself, वने in the forest, पितुः father's, गृहे यथा like in his house, निवत्स्यामि I shall reside.

M N Dutt

I shall go there in that dense forest full of deers, monkeys and elephants and live there as if under my paternal roof cleaving to your feet and abiding in your pleasure.

Summary

I shall go (along with you) to the highly impenetrable forest infested with animals like monkeys and elephants. I shall live in the forest in (full) discipline as in my father's abode, taking shelter at your feet.

पदच्छेदः

अहंमद् (१.१)
गमिष्यामिगमिष्यामि (√गम् लृट् उ.पु. )
वनंवन (२.१)
सुदुर्गमंसु (अव्ययः)–दुर्गम (२.१)
मृगायुतंमृग–आयुत (२.१)
वानरवारणैर्वानर–वारण (३.३)
युतम्युत (२.१)
वनेवन (७.१)
निवत्स्यामिनिवत्स्यामि (√नि-वस् लृट् उ.पु. )
यथायथा (अव्ययः)
पितुर्पितृ (६.१)
गृहेगृह (७.१)
तवैवत्वद् (६.१)–एव (अव्ययः)
पादाव्पाद (२.२)
उपगृह्यउपगृह्य (√उप-ग्रह् + ल्यप्)
संमतासंमत (√सम्-मन् + क्त, १.१)

छन्दः

वंशस्थम् [१२: जतजर]

छन्दोविश्लेषणम्

१०१११२
हं मि ष्यामि नंसु दुर्ग मं
मृ गायु तं वा वा णैर्यु तम्
नेनि त्स्यामि थापि तुर्गृ हे
वै पा दावु गृह्य सं ता