२.२७.२१

इति सा शोकसंतप्ता विलप्य करुणं बहु ।
चुक्रोश पतिमायस्ता भृशमालिङ्ग्य सस्वरम् ॥

अन्वयः

सा that Sita, शोकसन्तप्ता tormented with grief, आयस्ता exhausted, इति thus, करुणम् piteously, बहु profusely, विलप्य lamenting, पतिम् husband, आलिङ्ग्य embracing, सस्वरम् with loud voice, भृशम् tightly, चुक्रोश cried.

M N Dutt

Thus lamenting, Sītā, racked with sorrow, embraced her husband and began to cry aloud.

Summary

Tormented with grief, Sita piteously and profusely lamented, and then exhausted, embraced her husband tightly and cried bitterly.

पदच्छेदः

इतिइति (अव्ययः)
सातद् (१.१)
शोकसंतप्ताशोक–संतप्त (√सम्-तप् + क्त, १.१)
विलप्यविलप्य (√वि-लप् + ल्यप्)
करुणंकरुण (२.१)
बहुबहु (२.१)
चुक्रोशचुक्रोश (√क्रुश् लिट् प्र.पु. एक.)
पतिम्पति (२.१)
आयस्ताआयस्त (√आ-यस् + क्त, १.१)
भृशम्भृशम् (अव्ययः)
आलिङ्ग्यआलिङ्ग्य (√आ-लिङ्गय् + ल्यप्)
सस्वरम् (अव्ययः)–स्वर (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

ति सा शो सं प्ता
विप्यरु णंहु
चु क्रोति मा स्ता
भृ मा लिङ्ग्यस्व रम्