२.२९.१६

शालिवाहसहस्रं च द्वे शते भद्रकांस्तथा ।
व्यञ्जनार्थं च सौमित्रे गोसहस्रमुपाकुरु ॥

पदच्छेदः

शालिवाहसहस्रंशालिवाह–सहस्र (२.१)
(अव्ययः)
द्वेद्वि (२.२)
शतेशत (२.२)
भद्रकांस्भद्रक (२.३)
तथातथा (अव्ययः)
व्यञ्जनार्थंव्यञ्जन–अर्थ (२.१)
(अव्ययः)
सौमित्रेसौमित्रि (८.१)
गोसहस्रम्गो–सहस्र (२.१)
उपाकुरुउपाकुरु (√उपा-कृ लोट् म.पु. )

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

शालि वा स्रं
द्वे तेद्र कांस्त था
व्यञ्ज ना र्थं सौ मि त्रे
गोस्रमु पाकुरु