२.३.२१

तं पश्यमानो नृपतिस्तुतोष प्रियमात्मजम् ।
अलंकृतमिवात्मानमादर्शतलसंस्थितम् ॥

अन्वयः

तम् that, प्रियम् beloved, आत्मजम् son, पश्यमानः beholding, नृपतिः king, अलङ्कृतम् adorned, आदर्शतलसंस्थितम् image reflected in mirror, आत्मानमिव seeing himself, तुतोष experienced delight.

Summary

The king was delighted to see his beloved son as though he saw his own reflection adorning a mirror.

पदच्छेदः

तंतद् (२.१)
पश्यमानोपश्यमान (√पश् + शानच्, १.१)
नृपतिस्नृपति (१.१)
तुतोषतुतोष (√तुष् लिट् प्र.पु. एक.)
प्रियम्प्रिय (२.१)
आत्मजम्आत्मज (२.१)
अलंकृतम्अलंकृत (√अलम्-कृ + क्त, १.१)
इवात्मानम्इव (अव्ययः)–आत्मन् (२.१)
आदर्शतलसंस्थितम्आदर्श–तल–संस्थित (√सम्-स्था + क्त, २.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

१२३४५६७८
तं पश्य मा नोनृपति
स्तु तो षप्रिय मात्म जम्
अ लंकृतमि वा त्मान
मा दर्शतल संस्थि तम्