२.३१.१५

तं रामोऽभ्यपातत्क्षिप्रं लक्ष्मणश्च महारथः ।
विसंज्ञमिव दुःखेन सशोकं नृपतिं तदा ॥

अन्वयः

तदा then, दुःखेन due to agony, विसंज्ञम् इव like one who had lost his senses, सशोकम् with grief, तं नृपतिम् to that king, रामः Rama, महारथः a mighty warrior, लक्ष्मणश्च Lakshmana also, क्षिप्रम् quickly, अभ्यपतत् reached.

Summary

Rama and the mighty warrior Lakshmana, quickly reached the king who lay as though he had lost his senses due to grief.

पदच्छेदः

तंतद् (२.१)
रामोराम (१.१)
ऽभ्यपतत्अभ्यपतत् (√अभि-पत् लङ् प्र.पु. एक.)
क्षिप्रंक्षिप्रम् (अव्ययः)
लक्ष्मणश्लक्ष्मण (१.१)
(अव्ययः)
महारथःमहत्–रथ (१.१)
विसंज्ञम्विसंज्ञ (२.१)
इवइव (अव्ययः)
दुःखेनदुःख (३.१)
सशोकं (अव्ययः)–शोक (२.१)
नृपतिंनृपति (२.१)
तदातदा (अव्ययः)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

तं रा मोऽभ्य पा त्क्षि प्रं
क्ष्मश्च हा थः
वि संज्ञमि दुः खे
शो कंनृ तिं दा