२.३१.१९

आपृच्छे त्वां महाराज सर्वेषामीश्वरोऽसि नः ।
प्रस्थितं दण्डकारण्यं पश्य त्वं कुशलेन माम् ॥

अन्वयः

महाराज O great king, त्वाम् you, अपृच्छे I am seeking leave, सर्वेषाम् of all, न: of us, ईश्वरः असि you are the Lord, त्वम् you, कुशलेन cheerfully, दण्डकारण्यम् to Dandaka forest, प्रस्थितम् departing, माम् me, पश्य you may see.

Summary

O great king, I am asking leave of you, for you are lord of all of us. I am set to depart for the Dandaka forest. See me (off) in a cheerful mood.

पदच्छेदः

आपृच्छेआपृच्छे (√आ-प्रच्छ् लट् उ.पु. )
त्वांत्वद् (२.१)
महाराजमहत्–राज (८.१)
सर्वेषाम्सर्व (६.३)
ईश्वरोईश्वर (१.१)
ऽसिअसि (√अस् लट् म.पु. )
नःमद् (६.३)
प्रस्थितंप्रस्थित (√प्र-स्था + क्त, २.१)
दण्डकारण्यंदण्डक–अरण्य (२.१)
पश्यपश्य (√पश् लोट् म.पु. )
त्वंत्वद् (१.१)
कुशलेनकुशल (३.१)
माम्मद् (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

पृ च्छे त्वां हा रा
र्वे षा मीश्व रोऽसि नः
प्रस्थि तंण्ड का ण्यं
श्य त्वंकु ले माम्