२.३१.२

आलोक्य तु महाप्राज्ञः परमाकुल चेतसम् ।
राममेवानुशोचन्तं सूतः प्राञ्जलिरासदत् ॥

अन्वयः

महाप्राज्ञः sagacious one, सूतः charioteer, राममेव to Rama only, अनुशोचन्तम् grieving, परमाकुल चेतनम् extremely agitated mind, आलोक्य तु having seen, प्राञ्जलिः with folded palms, आसदत् approached.

Summary

Seeing the king brooding over Rama, in an extremely agitated state, the sagacious charioteer approached him with folded hands.

पदच्छेदः

आलोक्यआलोक्य (√आ-लोकय् + ल्यप्)
तुतु (अव्ययः)
महाप्राज्ञःमहत्–प्राज्ञ (१.१)
परमाकुलचेतसंपरम–आकुल–चेतस् (२.१)
रामम्राम (२.१)
एवानुशोचन्तंएव (अव्ययः)–अनुशोचत् (√अनु-शुच् + शतृ, २.१)
सूतःसूत (१.१)
प्राञ्जलिर्प्राञ्जलि (१.१)
आसदत्आसदत् (√आ-सद् प्र.पु. एक.)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

लोक्यतु हा प्रा ज्ञः
माकु चे सम्
रा मे वानु शो न्तं
सू तः प्राञ्जलि रा दत्