२.३३.१०

सा व्यपत्रपमाणेव प्रतिगृह्य च दुर्मनाः ।
गन्धर्वराजप्रतिमं भर्तारमिदमब्रवीत् ।
कथं नु चीरं बध्नन्ति मुनयो वनवासिनः ॥

अन्वयः

सुदुर्मनाः with a deeply distressed mind, शुभलक्षणा of auspicious nature, धर्मज्ञा knows her duties, धर्मदर्शिनी perceives righteousness, सा जानकी that Sita, व्यपत्रपमाणेव as though feeling ashamed, कैकेयी from Kaikeyi, ते those, कुशचीरे garments made of kusa grass, प्रगृह्य having received, अशृसम्पूर्णनेत्रा with her eyes suffused with tears, गन्धर्वराजप्रतिमम् the very image of king of gandharvas, भर्तारम् to her husband, इदम् these words, अब्रवीत् spoke.

पदच्छेदः

सातद् (१.१)
व्यपत्रपमाणेवव्यपत्रपमाण (√व्यप-त्रप् + शानच्, १.१)–इव (अव्ययः)
प्रतिगृह्यप्रतिगृह्य (√प्रति-ग्रह् + ल्यप्)
(अव्ययः)
दुर्मनाःदुर्मनस् (१.१)
गन्धर्वराजप्रतिमंगन्धर्वराज–प्रतिमा (२.१)
भर्तारम्भर्तृ (२.१)
इदम्इदम् (२.१)
अब्रवीत्अब्रवीत् (√ब्रू लङ् प्र.पु. एक.)
कथंकथम् (अव्ययः)
नुनु (अव्ययः)
चीरंचीर (२.१)
बध्नन्तिबध्नन्ति (√बन्ध् लट् प्र.पु. बहु.)
मुनयोमुनि (१.३)
वनवासिनःवन–वासिन् (६.१)

छन्दः

उपजातिः [११]

छन्दोविश्लेषणम्

१०१११२
साव्यत्र मा णेप्रति गृह्य
दुर्म नाः न्धर्व राप्रति मं
र्तामिब्र वीत् थंनु ची
रं ध्नन्तिमु यो वासि नः