२.३५.४

तं वन्दमानं रुदती माता सौमित्रिमब्रवीत् ।
हितकामा महाबाहुं मूर्ध्न्युपाघ्राय लक्ष्मणम् ॥

अन्वयः

माता mother, वन्दमानम् who was paying homage, सौमित्रिम् her son, महाबाहुम् mightyarmed, लक्ष्मणम् of Lakshmana, मूर्ध्नि on his forehead, उपाघ्राय having smelt, रुदती wailing, हितकामा wellwisher, अब्रवीत् said.

Summary

While the mightyarmed Lakshmana paid her homage, Sumitra wailed, kissed him on his forehead, wished him well and said:

पदच्छेदः

तंतद् (२.१)
वन्दमानंवन्दमान (√वन्द् + शानच्, २.१)
रुदतीरुदत् (√रुद् + शतृ, १.१)
मातामातृ (१.१)
सौमित्रिम्सौमित्रि (२.१)
अब्रवीत्अब्रवीत् (√ब्रू लङ् प्र.पु. एक.)
हितकामाहित–काम (१.१)
महाबाहुंमहत्–बाहु (२.१)
मूर्ध्न्य्मूर्धन् (७.१)
उपाघ्रायउपाघ्राय (√उपा-घ्रा + ल्यप्)
लक्ष्मणम्लक्ष्मण (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

तंन्द मा नंरु ती
मा ता सौ मित्रिब्र वीत्
हि का मा हा बा हुं
मूर्ध्न्यु पा घ्राक्ष्म णम्