२.३६.१२

अकस्मान्नागरः सर्वो जनो दैन्यमुपागमत् ।
आहारे वा विहारे वा न कश्चिदकरोन्मनः ॥

अन्वयः

सर्वः all, नागरः relating to the city, जनः people, अकस्मात् suddenly, दैन्यम् helplessness, उपागमत् obtained, आहारे वा either in nourishment, विहारे वा or in recreation, कश्चित् none, मनः their mind, न अकरात् not done.

Summary

All of a sudden the people of the city became miserable. No one was interested in eating and enjoying (life).

पदच्छेदः

अकस्मान्अकस्मात् (अव्ययः)
नागरःनागर (१.१)
सर्वोसर्व (१.१)
जनोजन (१.१)
दैन्यम्दैन्य (२.१)
उपागमत्उपागमत् (√उप-गम् प्र.पु. एक.)
आहारेआहार (७.१)
वावा (अव्ययः)
विहारेविहार (७.१)
वावा (अव्ययः)
(अव्ययः)
कश्चिद्कश्चित् (१.१)
अकरोन्अकरोत् (√कृ लङ् प्र.पु. एक.)
मनःमनस् (२.१)

छन्दः

अनुष्टुप् [८]

छन्दोविश्लेषणम्

स्मा न्ना रः र्वो
नो दैन्यमु पा मत्
हा रे वावि हा रे वा
श्चि रोन्म नः